M-am tot gindit daca ar trebui sa scriu postul asta sau nu. Il scriu totusi, poate asa scap de gheara de indignare care mi s-a pus in git de ieri, si care ma sufoca de fiecare data cind ma gindesc la situatie.
Duminica, Tudor a fost la primul lui concurs de sah si toate au fost bune si frumoase: remiza, victorie, infringere, le-a luat pe toate cum au venit: un joc, primul concurs, o chestie amuzanta. De asta a si mers: sa vada cum e.
Si intreaga experienta ar fi ramas asa pina la final, indiferent de puncte si clasamente. Daca ultima partida n-ar fi introdus un puternic gust amar in ecuatie
